مهراز از دو واژه  “مه” و “راز” ساخته شده است.

مه به معنای بزرگ مانند مهمان=مه + مان=بزرگ خانه و راز که از سنجش و سنجیدن می آید .همانند واژه های” تراز” و “ترازو”.

مه + راز = مهراز = کسی که بر سنجش های بزرگ توانا است.

روشن است کسی که دانایی و شناسایی دارد می تواند کارهای بزرگ را بسنجد.

مهرازان دانسته های خود را به هرکس نمی آموختند و نزد خویش نگه می داشتند چون در گدشته آیین چنین بود که پیشه وران پس از آنکه شاگرد از آزمون های اخلاقی و مرامی سر فراز بیرون آمد دانش های خود را به او می آموختند تا شاگرد گام بر پله ای بالاتر از دانش و فن آوری بگذارد.

و بدین گونه معنی واژه “راز” به مفهوم امروزین درآمد و برابر نهاد واژه “سری” شد.

 

One thought on “مهراز

  1. Hi, this is a comment.
    To delete a comment, just log in and view the post's comments. There you will have the option to edit or delete them.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *